Geachte heer van Boxtel,
N.a.v. ons telefonisch onderhoud doe ik u hierbij mijn relaas inzake de Keukenzaak toekomen.
Daar het hele gebeuren ruim 2 1/2 jaar geleden heeft plaatsgevonden weet ik niet meer de exacte data, tijdstippen, bedragen en namen. Mijn excuses hiervoor.
Eind januari, begin februari 2006 was ik in onderhandeling inzake de koop van een woning. Het was nog niet zeker of de woning daadwerkelijk aan mij verkocht zou worden, maar ik was in ieder geval in onderhandeling over de prijs. Omdat ik van mening was dat de woning een nieuwe keuken wel kon gebruiken en ik wilde weten hoever ik in de prijsonderhandelingen kon gaan (aanschaf van keuken zou van de hypotheek af moeten), wilde ik mij ori?nteren in de prijs van een keuken.
Daarvoor bezocht ik - samen met mijn partner - de vestiging van de Keukenzaak in Deventer. Ik weet alleen nog dat dit op een zaterdagmiddag was ergens begin februari 2006.
Onmiddellijk werden wij benaderd door een keukenadviseur (helaas is de naam ons niet meer bekend). Een vriendelijke jonge man. Hij wilde ons graag van dienst zijn. Ik heb hem toen uitgelegd dat ik in onderhandeling was voor een koopwoning en mij wilde orienteren op de prijs van een keuken. Ik heb duidelijk kenbaar gemaakt dat de woning nog niet mijn bezit was en dat het bij lange na ook niet zeker zou zijn dat het dat zou worden. Ook heb ik duidelijk aangegeven dat ik nog niet zeker wist of er ?berhaupt wel financiele ruimte in mijn hypotheek zou zijn voor een nieuwe keuken.
Ook na dit gegeven vond hij het geen enkel probleem mij van deskundig advies te voorzien.
Na een rondgang langs diverse keukens en gepraat over eventuele wensen betreft materialen en inbouwapparatuur bood de adviseur aan om een schets te maken opdat ik enig idee kon krijgen hoe e.e.a. eruit zou komen te zien. Ik heb toen nogmaals aangegeven dat hij niet zoveel moeite hoefde te doen, omdat er nog niets zeker was. Ook heb ik duidelijk aangegeven dat ik geen enkele zekerheid kon geven over een eventuele aanschaf en dat ik ook nog zeker wilde informeren bij andere keukenzaken.
De adviseur heeft toen weer aangegeven dat alle moeite geen enkel probleem was en dat het ook belangrijk was dat klanten of potenti?le kopers met een goed advies de deur uit zouden lopen.
Na het maken van de tekening (ipv beloofde schets) - en ruim twee uur in tijd verder - kwamen allerlei mappen met apparatuur en prijzen tevoorschijn. Ook toen heb ik weer aangegeven dat ik nog niet tot koop zou over gaan en dat een ruwe schatting ook goed zou zijn. Echter de adviseur stond er op om mij van een zo goed mogelijk advies te voorzien.
Omdat ik toen aangaf erg vermoeid te zijn en dat ons bezoek nu wel heel erg lang duurde gaf hij aan snel een berekening te zullen maken. Hij schreef snel eventueel gewenste apparatuur op een kladblaadje en vermelde de prijzen erachter.
De keuken zou uitkomen op een prijs van rond de 18.000 euro.
Omdat ik op dat moment over voldoende informatie beschikte wilde ik samen met mijn partner aanstalten maken om te vertrekken.
De verkoper vroeg ons nog heel even te wachten omdat genoemde prijs een adviesprijs was en hij nog even bij zijn manager wilde informeren welke korting hij op geschetste keuken weg mocht geven.
Ik heb toen aangegeven dat dit niet nodig was, omdat er toch nog geen beslissing genomen zou worden en er wel over de prijs onderhandeld zou worden als het huis definitief zou door gaan en ik besloot deze keuken te kopen.
Echter de adviseur stond erop omdat ik anders een verkeerd beeld zou krijgen.
Omdat de adviseur zoveel moeite had genomen en uiterst vriendelijk was, besloot ik - ondanks de vermoeidheid - hem die laatste stap ook nog maar te gunnen. Immers die vijf minuten konden er nog wel bij.
Twintig minuten later kwam hij terug met de mededeling dat hij ons de keuken voor iets meer dan 11.000 euro mocht verkopen.
Ik heb toen nogmaals aangegeven dat ik nog niets wilde maar ook niet kon kopen.
Op dat moment kwamen er een collega-adviseur en - volgens mij - de manager bij staan. Er werd flink op ons ingepraat. Het ging om een zeer luxe keuken, voor een zeer lage prijs. Deze koop mochten we niet aan ons voorbij laten gaan. Daarbij ging het om een eenmalige aanbieding. Dit bedrag zou later niet meer geboden worden.
Ondanks dat ik de sfeer op dat moment als dreigend en intimiderend ervaarde heb ik wederom aangegeven dat ik - hoe graag ik ook wilde - niet kon kopen omdat ik de woning nog niet eens gekocht had en ook niet wist of de hypotheek het wel zou toelaten.
Op dat moment zaten we al drie uur in de winkel en wilde ik maar een ding..... ik wilde weg.
De manager (althans ik denk dat het de manager was) kwam toen met een voorstel. Hij had een aantal blanco formulieren. Wanneer ik die formulieren zou tekenen kon ik op elk later tijdstip (een week, maar ook een of twee maanden later) de keuken toch voor de 11.000 euro kopen. De adviseur hoefde dan later alleen nog maar de exacte maten, materialen en apparaten in te vullen.
Ik heb toen aangegeven nooit van mijn leven iets blanco te tekenen en dat ook nu niet te doen. Ik wist nog helemaal niet zeker of ik wel tot koop zou over gaan. De intentie was er wel, maar zolang ik niet wist of de woning van mij zou worden en of ik de hypotheek zou rond krijgen, wilde ik daar geen beslissing in nemen.
De 'manager' gaf toen aan dat als ik zou tekenen ik nergens aan vast zat. Dat kon ook niet want het ging immers om blanco formulieren. Het zou gewoon makkelijk zijn op het moment dat ik wel tot koop zou overgaan. Op het moment dat ik dan zou beslissen zouden de formulieren definitief ingevuld worden en van kracht gaan.
Ondanks alle alarmbellen die in mijn hoofd rinkelde, ben ik zo stom geweest om uiteindelijk te tekenen. De winkel was leeg, de deur al op slot en ik voelde me omsingeld door drie medewerkers van de keukenzaak. Ik wilde maar een ding.... weg. In mijn onnozelheid, vermoeidheid en angst ben ik zo stom geweest om toch te vertrouwen op de goedheid van de medemens en heb er niet aan gedacht om kopieen te vragen van de getekende schets, kladpapieren met bedragen en de door mij ondertekende formulieren.
De maandag na ons bezoek werd mijn partner - die overigens helemaal geen partij is, immers het ging om een eventuele aankoop van de woning door mij alleen - op zijn mobiele telefoon (een nummer wat wij nooit hebben doorgegeven en dat ook niet in een telefoonboek staat vermeld) door de keukenzaak gebeld: Of we al wisten wat we gingen doen. Mijn partner heeft daarop doorverwezen naar mij.
In het telefoongesprek heb ik toen aangegeven het zo snel nog niet te weten en dat ik nog in onderhandeling was. Ook heb ik aangegeven dat ik die ochtend met mijn hypotheekadviseur had gesproken en het er naar uitzag dat ik de hypotheek niet rond zou krijgen dus de koop van de woning waarschijnlijk op een mislukking zou uitlopen. Maar niets was nog zeker en zodra ik meer wist zou ik contact opnemen.
Twee dagen later heb ik gebeld met de Keukenzaak dat het met de hypotheek allemaal erg krap werd. Met een allerlaatste berekening zou ik misschien net tot aankoop van het huis over kunnen gaan, maar extra geld voor een keuken zat er niet in. Ik kon dan ook niet overgaan tot een aankoop. Op dat moment werd aangegeven dat er een mogelijkheid was om een financiering via Keukenzaak af te sluiten. Waarop ik direct heb aangegeven daar geen interesse in te hebben. Immers als ik de hoge kosten voor een hypotheek niet kan opbrengen, kan ik ook geen andere financiering betalen.
Hoewel mijn besluit werd betreurd, was er ook begrip en werd de hoop uitgesproken wanneer ik in de toekomst alsnog zou besluiten een keuken te kopen ik de Keukenzaak niet zou vergeten.
Het verbaasde mij dan ook dat ik enkele dagen later een bericht ontving met een soort order. Helaas heb ik dit formulier niet meer, maar er stond iets in als zijnde dat levering van de keuken werd gegarandeerd, wanneer ik het formulier binnen drie dagen ondertekend zou retourneren.
Hierop heb ik met de Keukenzaak gebeld. Verslag van al het voorgaande gedaan en aangegeven dat ik niet tot koop ben overgegaan. Ik zou het formulier dan ook niet ondertekend retourneren. (Overigens ging op dat moment ook de koop van het huis niet door, omdat ik het met verkopers niet eens kon worden over de prijs. Mijn laatste bod ging tot aan de top van een eventuele hypotheek. Maar de verkopers vonden deze prijs te laag. Echter dit terzijde.)
Via de telefoon werd mij aangegeven dat alles waarschijnlijk rustte op een misverstand en er werden excuses gemaakt.
Eind maart werd ik door de verkopers van het huis benaderd dat zij nog geen andere kopers hadden gevonden, Ze wilden snel van hun huis af, omdat ze al een nieuwe woning hadden betrokken. Als ik nog geinteresseerd was, wilden ze graag opnieuw in onderhandeling treden. Uiteindelijk heb ik toen de koop van het huis rond kunnen krijgen.
Medio juni/juli 2006 werd ik gebeld door een meneer van de Keukenzaak of er al bekend was wanneer de keuken geleverd kon worden. Ik was perplex. Ik heb hem uitgelegd dat ik nooit een keuken gekocht heb. Hem het hele verhaal uitgelegd. Hij vond het een vreemde situatie, maar beloofde e.e.a. uit te zoeken en mij daar spoedig over te informeren.
Vervolgens ontving ik ongeveer een maand later (ik meen mij te herinneren dat dit begin augustus was) een brief van de Keukenzaak. De inhoud van deze brief kwam op het volgende neer:
- ik had in februari een keuken gekocht onder voorbehoud van financiering
- in juli was ik gebeld inzake de levering. Daarop zou ik gereageerd hebben dat ik de keuken reeds geannuleerd had.
- een annulering kon alleen plaats vinden middels aangetekend schrijven van een financieringsverstrekker.
- Ik moest de Keukenzaak in de gelegenheid stellen om een financiering voor mij te regelen, omdat dit via mijn eigen instantie niet gelukt was.
- Wanneer aan al deze voorwaarden werd voldaan en de financiering dan alsnog niet rond kwam werd de keuken pas geannuleerd.
Hierop heb ik weer telefonisch contact gezocht met de Keukenzaak. In Deventer wilde niemand mij te woord staan, waarop ik met het hoofdkantoor heb gebeld.
Ook hier was het lastig om iemand te spreken te krijgen. In eerste instantie kwam ik niet verder dan de telefoniste. Na diverse telefoontjes van mijn kant - zowel naar Deventer als naar het hoofdkantoor - werd ik uiteindelijk terug gebeld door een mevrouw F. J (de voorletter en achternaam weet ik nog exact, omdat een goede bekende van mij ook zo heet.
Aan mevrouw J heb ik wederom het hele verhaal uitgelegd. Ik heb geen keuken gekocht, kwam alleen voor orientatie, had wel een intentie, maar heb nooit en te nimmer toezeggingen gedaan. Mevrouw J heeft nog wel aangegeven dat het dom was om een blanco formulier te tekenen, maar dat dit normaal gesproken geen manier van zaken doen was van de keukenzaak. Zij betreurde de hele geschiedenis en bestempelde het dossier als afgesloten.
Vervolgens heb ik nooit meer iets van de Keukenzaak.
In afwachting van uw reactie,
verblijf ik met vriendelijke groet,
Patricia de B te E
| |